Journals

 

Dear Journal,

Hindi ko alam ang aking nararamdaman. Magkahalong kaba, excitement at tuwa ang aking nadarama. Nagsimula na nga kami ng leksyon sa subject na creative writing at ngayon ay gustong malaman ng aming guro kung talaga bang may nalalaman kami ukol sa kanyang subject. Nagpakita siya ng isang larawan at tinanong kung ano ang aming nakikita sa larawan na iyon. Maraming mga sumagot at ang bawat isa may may kanya kanyang obserbasyon. Maya maya pa ay itinanong kami kung ano ang mas gusto naming lenggwahe. Tagalog ba o ingles. Nahati sa dalawang grupo ang aming klase. Team ingles at team tagalog. Sa tagalog ako napunta sapagkat mas gusto ko ang lenggwahe na ito. Dito ako mas nadadalian. Ipinasulat kami ng kwento batay sa larawan na nasa harapan gamit ang lenggwahe na aming pinili. Akala ko ay iyon lamang ang aming gagawin, ngunit hindi pala. Pinapili kami ng mga ka grupo at nagbigay ng gawain ang aming guro.

Mula sa nabuong grupo ay magsama sama na kumuha ng tag iisang litrato batay sa tema na napili. Ang tema ng aming grupo ay "Typical Day in Tirona" o normal na araw sa aming paaralan. Recess time ng maisipan naming simulan ang paghahanap sa mga magagandang lugar na pwedeng kuhanan ng litrato. At ilang sandali lamang ay nakumpleto namin ang aming ninanais. Marami kaming nakuhang litrato gaya ng mga tao sa basketball court, estudyanteng tumatambay sa labas, si kuya guard na kumukuha ng temperatura, normal na mag aaral sa silid aralan, at marami pang iba na masasabi mong natural at walang halong anumang script. Pinagsama sama namin ang labing isang litrato gaya ng bilang kung ilan kami sa grupo. Galing sa mga litrato ay gumawa na kami ng istorya na pwedeng ikwento. Ang istoryang aming nabuo ay tungkol sa isang mag aaral ng Tirona na gustong ikwento ang kanyang mga karanasan sa nasabing paaralan. Ako ang nag pasa ng litrato sa aming guro gamit ang online. Kinabukasan, isa isang nagtawag si mam ng tag iisang tao na galing sa mga grupong nabuo upang ipaliwanag ang kanya kanyang gawa. Hindi ako natawag ngunit ako ay naghanda pa din kahit na ganoon.

Sa huli ay masasabi mong medyo nahirapan kami sa paghahanap ng mga lugar na pwedeng kuhanan ng litrato ngunit ang aking natutunan sa bagay na ito ay huwag mag aalala sapagkat lahat ng bagay o misyon ay matatapos kapag nagtulungan. Kagaya ng aming ginawa. Nagtulungan kami kaya natapos ang aming asignatura. Ang pinaka natutunan ko dito ay pagtutulungan ang higit na kailangan.

 

 

 

 

 

 

 

Dear Journal,

Ngayong araw ay hindi ko talaga makakalimutan. Nagsimula na ang aming leksyon ukol sa paggawa ng journal at madali lamang siyang intindihin. Ang aking natutunan sa topic na ito ay ang journal ay isang tipo ng pagsulat na hindi ginagamitan ng anumang pagsisinungaling. Isa itong natural na uri ng pagsulat. Lahat ng iyong obserbayon, damdamin at iniisip ay maaari mong isulat dito.

Binigyan kami ng aming guro ng isang gawain na talaga namang susubok sa aming pagiging matapat. At ito ay ang pag rere enact ng isang sinaryo tungkol sa hindi namin makakalimutang memorya o araw partikukar sa isang subject. Pagkatapos ay kakantahin ang konklusyon na naisip para sa sinaryo na iyon. Bawat grupo ay may kanya kanyang subject na kailangang gawan at ang napunta sa amin ng aking mga ka group ay ang practical research 2. Ang hindi namin makakalimutang memorya dito ay ang pagrereject ng mga research studies na aming prinesenta kay sir. Ang aming konklusyon naman ay mahirap ang nasabing subject kung kaya gusto na naming hindi ito gawin ngunit hindi maaari sapagkat ito ay mahalaga. Isang araw lamang kaming nag usap at kinabukasan na agad ang prisentasyon ng aming task. Naging maayos naman ang prisentasyon ng aming grupo at nakakatuwa na napangiti, tawa, at saya naming ang aming mga kamag aral dahil sa aming ipinakita.

Sobrang saya ng kinalabasan ng aming prisentasyon at ang aking natutunan ay madali lamang gawin ang isang bagay basta ba may maayos na usapan at malinaw na gagawin. Kagaya na lamang ng ginawa namin na pag uusap kung ano ang ipapakita para sa task na ito. At syempre hindi mawawala ang mahalagang aral na kooperasyon. Kailangan nito upang mas maging maganda at maayos ang gagawin ng isang grupo.

 

 

 

 

 

Dear Journal,

Isa nanamang hindi makakalimutang pangyayari ang nangyari sa akin ngayong araw. Paano ba naman na late ako sa aming klase ng mahigit sampung minuto at pagka pasok ko ay nagsisimula ng maglesson ang aming guro. May tinatanong siya sa isa kong kaklase ukol sa napagusapan nuong nakaraang araw at nakakatuwa naman na lahat ng kanyang tinawag ay nakasagot.

Maya maya pa ay may inilabas si mam na tatlong litrato at inihati kaming lahat bata sa unang letra ng aming apelido. Hindi ko na tanda ang pagkakasunod sunod ngunit upang hindi ka maguluhan journal, bibigyan kita ng halimbawa. (A hanggang N ay para sa unang larawan.) ayan ganyan ang kanyang ginawa. Ang tatlong larawan nga pala ay it, detective conan at ang ikatlo ay nakalimutan ko na. Ang napunta sa akin ay si pennywise galing sa palabas na it. Ang sabi ng aming guro ay maglagay kami ng what if namin sa palabas na napunta sa amin. Ang aking nilagay ay "what if pennywise was not a clown, but a lonely young boy who doesn't have any friends. That's why he's kidnapping kid that he can force to be his friend." at pagkatapos ay ibigay daw sa katabi upang bigyan ng feedback. Maganda naman ang sabi ng aking katabi tungkol sa aking gawa. Masaya ako na maganda ang kinalabasan ng aking what if kahit na hindi ko pa naman napapanood ang it.

Ang saya malaman na makakagawa ka ng isang bagay na hindi mo alam gaya ng nangyari sa akin ngayon. Nakabuo ako ng what if tungkol sa palabas na hindi ko pa napapanood. Salamat talaga sa mga nagkwento kung ano at tungkol saan ang it. Natutunan ko na sa pamamagitan ng pakikinig at pagbibigay atensyon sa mga bagay na iyong naririnig ay malaking tulong upang ikaw ay may natutunan.